Mira’nın Bahçesi’nden Anasının Çöplüğüne…


Mira 6 aylıkken; bundan tam 3 sene önce blog tutmaya başlamıştım. Taze bebekle gelen huzur kayıt altına alınır, az biraz okunur, fikir verir, güzel bir anı kalır diye yazdığımı düşünüyordum. Başı olduğu gibi, sonu da olacak bir meşgaleydi. Belki gün gelecek diğer bir yavru için de en baştan tekrarlanacaktı… biraz daha sık yazabileceğimi sanmış ama kendim için yazacağımı hiç varsaymamıştım. Hafife almıştım.

Tamam devam ayrımında durdum düşündüm. Artık; Mira -cık’lığını geride bıraktığı, Sarp ada-m olduğu zamanlar geldiğinde de birşeyler yazmak isteyebileceğimin ayrımındayım. O zaman bu sayfa kapandı, yenisine buyrun, oradan da buraya alalım demek yerine dükkanı hepten taşıyorum. 3 yıl önce kızımla ev yaşantımızı geçirdiğimiz bahçemizden adını alan blogum, resmen kendi çöplüğüme dönüştürülmüştür. Gelmişimle geçmişimle annelik sonrası monologlarımı yazmaya devam edeceğim. Böyle alalım sizi…